Człowiek lubi doświadczać, czuć, widzieć, dlatego do naszej wyobraźni przemawiają cuda eucharystyczne. Mogą one wzmocnić naszą wiarę w obecność Chrystusa w Eucharystii. Zwracają uwagę na sacrum Mszy świętej oraz przypominają o głębi miłości Boga, który pozostaje realnie obecny wśród ludzi.
O tym jak ważne jest osobiste doświadczenie obecności Chrystusa w Eucharystii na łamach serwisu wAkcji24.pl pisze Ks. Jakub Klimontowski. Kapłan podkreśla prawdę, że cuda eucharystyczne są zaproszeniem do głębszej refleksji nad sakramentem Eucharystii oraz zachętą do żywienia większej pobożności i szacunku dla tego sakramentu. Za każdym razem, gdy ma miejsce takie wydarzenie, trzeba sobie również zadać pytanie: Co chcesz nam Panie Jezu powiedzieć?
Uroczystość Bożego Ciała została ustanowiona dzięki widzeniu św. Julianny z Cornillon. Jako przeorysza klasztoru augustianek w Mont Cornillon koło Liège, w 1245 r. miała objawienia, w których Chrystus żądał ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Dzień ten miał przypadać w czwartek po niedzieli Trójcy Świętej. Biskup Liège, Robert z Thourotte, po konsultacjach i dokładnym zbadaniu objawień, zgodził się na życzenie Chrystusa. Pierwsza procesja eucharystyczna odbyła się w 1246 r. Po śmierci biskupa, wyższe duchowieństwo uznało wprowadzenie święta za niewłaściwe, a św. Juliannę prawie oskarżono o herezję. Dzięki interwencji archidiakona Jakuba z Liege, który później został papieżem Urbanem IV, święto zostało zatwierdzone. W 1264 r. papież Urban IV wprowadził uroczystość Bożego Ciała dla całego Kościoła.
Bezpośrednim powodem ustanowienia święta miał być cud eucharystyczny w Bolsenie z 1263 r. Podczas Mszy św., po Przeistoczeniu, kielich z winem przewrócił się, a krople Krwi Chrystusa wylały się na korporał. Przerażony kapłan zauważył, że wino zmieniło się w Krew. Papież Urban IV, będąc w pobliskim Orvieto, zabrał święty korporał, który do dziś jest przechowywany w katedrze w Orvieto. W Polsce uroczystość Bożego Ciała wprowadził biskup Nankier w 1320 r. w Diecezji Krakowskiej. Na synodzie gnieźnieńskim w 1420 r. uznano ją za powszechną, obchodzoną we wszystkich kościołach w kraju.
W kontekście myśli przewodniej dla I Synodu Diecezji Świdnickiej „Patrzmy na Jezusa” powinniśmy, dzięki Cudom Eucharystycznym mieć świadomość co ma stanowić centrum naszego życia wiary. Zrozumieć, że to w Eucharystii w sposób szczególny możemy obcować z Bożą Obecnością jako czymś konkretnym, namacalnym i mierzalnym. Bóg objawiając się mobilizuje nas do działania, również konkretnego, duchowego i fizycznego jednocześnie! Wezwanie synodalne „Patrzmy na Jezusa” oznacza, aby to On był w centrum, ale również byśmy spojrzeli w głąb siebie – a nawet może przede wszystkim – wokół nas – przypomina ks. Jakub Klimontowski.
