Szczególną rolę podczas uroczystości Bożego Ciała odgrywają cztery ołtarze przygotowywane w różnych punktach trasy procesji. Tak też było i w tym roku, gdy świdnickie parafie przeżywały uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej.
Przy pięknej, słonecznej pogodzie mieszkańcy Świdnicy licznie uczestniczyli w obchodach Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Po Mszy św. w katedrze pw. św. Stanisława i św. Wacława uczestnicy prowadzeni przez ks. biskupa świdnickiego Marka Mendyka, wyruszyli w procesji do Sanktuarium św. Józefa Opiekuna Rodzin przy ul. Kotlarskiej. Przy każdym z ołtarzy następowało zatrzymanie wiernych, a kapłani odczytywali fragment jednej z czterech Ewangelii: według św. Mateusza, św. Marka, św. Łukasza i św. Jana. Liczba czterech ołtarzy symbolizuje zarówno cztery Ewangelie, jak i cztery strony świata, na które ma docierać nauka Chrystusa.
Chleb eucharystyczny staje się błogosławieństwem codziennego chleba. Każdy codzienny chleb wskazuje na tego, kto chciał się dla nas wszystkich stać chlebem. W ten sposób liturgia, którą dzisiaj przeżywamy, otwiera się na codzienność, zbiera nasze ziemskie życie i zwykłe codzienne troski. W ten sposób liturgia wychodzi z przestrzeni Kościoła, gdyż w rzeczywistości obejmuje i niebo, i ziemię. Obejmuje teraźniejszość, przyszłość i całą wieczność. Oto jak bardzo potrzebujemy tego właśnie znaku – mówił biskup świdnicki Marek Mendyk.
Uroczystości Bożego Ciała odbyły się we wszystkich parafiach na terenie Świdnicy, w tym w parafii pw. św. Andrzeja Boboli oraz pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Nad bezpieczeństwem uczestników czuwali funkcjonariusze Policji oraz Straży Miejskiej, którzy zabezpieczali trasy procesji i dbali o sprawną organizację ruchu drogowego.
Każda parafia przygotowuje ołtarze procesyjne według własnej tradycji i możliwości, nadając im niepowtarzalny charakter. W jednych miejscach dominują naturalne dekoracje z gałązek brzozy, ziół i polnych kwiatów, w innych pojawiają się dedykowane banery lub obrazy religijne. Mimo różnorodności form, wszystkie ołtarze łączy jeden szczególny element – starannie przygotowany podest przeznaczony dla Najświętszego Sakramentu. To właśnie wokół niego skupia się uwaga wiernych. Miejsce to jest zawsze bogato udekorowane kolorowymi bukietami kwiatów i zielenią, podkreślając wyjątkowy charakter Eucharystii oraz szacunek dla obecności Chrystusa pośród swojego ludu.
Ołtarze nawiązują do czterech stron świata, do których dociera Dobra Nowina głoszona przez Kościół. Tak jak poszczególne zakątki świata różnią się krajobrazem, fauną i florą, kulturą, językiem oraz lokalnymi zwyczajami, tak również każdy z procesyjnych ołtarzy ma swój własny charakter i niepowtarzalny wygląd. Mimo tych różnic ich przesłanie pozostaje niezmienne. Wszystkie wskazują na Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie i przypominają, że Jezus pragnie dotrzeć do każdego człowieka – niezależnie od miejsca zamieszkania, kultury czy pochodzenia. To właśnie ta powszechność i otwartość Ewangelii znajdują swoje odzwierciedlenie w różnorodności procesyjnych ołtarzy.
Ołtarze budowane są pod gołym niebem i stanowią ważny element religijnej oraz lokalnej tradycji. Najczęściej powstają dzięki zaangażowaniu mieszkańców parafii, którzy wspólnie przygotowują konstrukcje i dekoracje. Każdy ołtarz powinien podkreślać wyjątkowy charakter uroczystości i tworzyć godne miejsce dla Najświętszego Sakramentu. Centralnym punktem ołtarza jest stolik lub podest, na którym podczas modlitwy ustawiana jest monstrancja z Najświętszym Sakramentem. Nad nim zwykle umieszcza się obraz lub symbol religijny. Całość dekorowana jest kwiatami, zielonymi gałązkami, najczęściej brzozowymi, a także ziołami i innymi elementami nawiązującymi do tradycji regionu. Często pojawiają się również banery z hasłami religijnymi, chorągwie oraz ozdoby folklorystyczne.
Foto: Parafia pw. św. Andrzeja Boboli / Parafia pw. św. Józefa (Andrzej Koba)
