Triduum Paschalne od dzisiaj przeprowadza nas przez mękę, śmierć do zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Dzisiaj, w Wielki Czwartek liturgia Ostatniej Wieczerzy jest pamiątką ustanowienia Eucharystii i kapłaństwa.
Apostołowie po raz pierwszy usłyszeli: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje. (…) Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. (…) To czyńcie na moją pamiątkę”. Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament jako Ofiarę i Komunię. Od tamtego momentu historii zbawienia, gdy kapłan wypowiada słowa konsekracji, powtarza się cud przeistoczenia chleba w Ciało, a wina w Krew Pana Jezusa. Chrystus ustanowił kapłaństwo, aby Kościół trwał na mocy Jego Ofiary i w Komunii. Dzisiaj otaczamy szczególną modlitwą naszych kapłanów, życząc każdemu z nich wytrwałości w powołaniu i ufnego podejmowania misji duszpasterskiej.
Przed południem w katedrze sprawowana jest Msza św. Krzyżma. Kościół uobecnia misterium namaszczenia i posłania. W tej celebracji, której przewodniczy biskup diecezjalny, skupiają się trzy wielkie tajemnice: Kościół – Mistyczne Ciało Chrystusa, sakrament kapłaństwa i święte oleje, które później są potrzebne wiernym przez cały rok w kluczowych momentach ich życia duchowego.
Pod koniec dnia w kościołach parafialnych i kaplicach celebrowana jest Msza św. Ostatniej Wieczerzy. Biały kolor szat przełamuje smutne fiolety i przejmujące czerwienie barw liturgii w Wielkim Poście. Śpiewana jest też „Chwała na wysokości” pomijana przez cały Wielki Post. Liturgię Słowa i Komunię Świętą przeżywamy w poczuciu bliskiej już radości Zmartwychwstania Pańskiego. Zanim to jednak nastąpi, odprowadzamy wzrokiem Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie do miejsca przechowania, zwanego dawniej „ciemnicą”. Przed nami bowiem Wielki Piątek…
Sław języku tajemnicę
Ciała i Najdroższej Krwi,
Którą, jako łask krynicę,
wylał w czasie ziemskich dni
Ten, co Matkę miał Dziewicę
Król narodów godzien czci.
Z Panny czystej narodzony,
posłan zbawić ludzki ród,
gdy po świecie na wsze strony
ziarno Słowa rzucił w lud,
wtedy cudem niezgłębionym
zamknął swej pielgrzymki trud.
W noc ostatnią przy wieczerzy,
z tymi których braćmi zwał,
pełniąc wszystko jak należy,
czego przepis prawny chciał.
Sam Dwunastu się powierzył
i za pokarm z rąk Swych dał.
Słowem więc, Wcielone Słowo
chleb zamienia w Ciało swe.
Wino Krwią jest Chrystusową,
darmo wzrok to widzieć chce:
tylko wiara Bożą mowa
pewność o tym w serca śle.
Przed tak wielkim Sakramentem
upadajmy wszyscy wraz.
Niech przed Nowym Testamentem
starych praw ustąpi czas,
co dla zmysłów niepojęte,
niech dopełni wiara w nas.
Bogu Ojcu i Synowi
hołd po wszystkie nieśmy dni.
niech podaje wiek wiekowi
hymn tryumfu, dzięki, czci,
a równemu Im Duchowi niechaj
wieczna chwała brzmi. Amen.
